Lyrics of Intiotek Songs

SONG LYRICS
	ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ
	Η αυγή της νέας εποχής Όταν χάνεις κάτι Ο τρόπος που ξέρεις Τελευταία ευκαιρία Ένα κομμάτι απ' τον παράδεισο Εδώ Ακροβάτης Είμαστε ένα Πέτα στο φεγγάρι Γυρίζω πάντα σε σένα Αυτή η πόλη Η μέσα μου φωνή
	ΕΝΑ ΦΩΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ
	Ένα φως το βράδυ Ακόμα ένα τραγούδι Αν περιμένεις ακόμα
	Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ Κάποιος είπε οτι ζούμε στην αυγή της νέας εποχής Ότι θέλεις θα το έχεις προτού να το σκεφτείς Η αγάπη θα ‘ναι κρυστάλλινη καθαρή και διαρκής Εξαφανίσανε το βάρος της ανθρώπινης ψυχής Κι όλες οι οθόνες και οι τηλεοράσεις Μόδα, παράνοια και σύγχρονες τάσεις Χλιδή και βία και τρομοκρατία Και μετά τις διαφημίσεις έχει κι άλλα, έχει κι άλλα πολλά Κι όλες οι οθόνες και οι τηλεοράσεις Πούλα οτι έχεις για ν’ αγοράσεις Το μυστικό για να μην γεράσεις Μα δε με νοιάζει, δεν ανήκω, δεν πιστεύω πουθενά Κάποιος είπε οτι ζούμε στην αυγή της νέας εποχής Όλα αλλάζουν τρελά δεν προλαβαίνεις ποτέ να βαρεθείς Οι σπόροι πέφτουν στο χώμα μεγαλώνουν κι ανθίζουν νωρίς Βελτιωμένες εκδοχές της φυσικής επιλογής Κι όλες οι οθόνες και οι τηλεοράσεις.... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΟΤΑΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ Ποτέ δε σκέφτηκα οτι υπάρχει πίσω πλευρά σ’ αυτή την θέα Όσο καίει η φωτιά η νύχτα είναι ζεστή, ζεστή κι ωραία Είχα ένα μέρος να κρυφτώ, αν το διαλέξω Είχα ένα σπίτι να γυρίσω ή να τρέξω Μα ο χρόνος κρατάει όλα τα κλειδιά Έχει άσσο στο μανίκι, κόλπα μαγικά Μια σκιά σκεπάζει το χαμόγελό σου Όταν χάνεις κάτι που ήταν πάντα δικό σου Και τα δάκρυα κυλάνε, σαν ποτάμι που τρέχει Να βγεί στο πουθενά Πότε επιτέλους θα πάψω να ζώ με όνειρα κι ευχές Μέσα σε λίγα τραγούδια χωρέσαν όλες μου οι προσευχές Δεν ξέρω πια τι να ευχηθώ, δεν έχω τι να τραγουδήσω Έχω μέσα μου μόνο ενα γλυκό σκοτάδι που δεν θέλω ν’ αφήσω Κι ο χρόνος κρατάει όλα τα κλειδιά... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ Θέλουν απο σένα κάτι, το καλύτερο κομμάτι Ότι σε κάνει αυτό που είσαι ότι σε κάνει εσένα Μα αν η πίστη τελειώσει κι ο εαυτός σου σε προδώσει Τι θα μείνει για σένα, τι θα μείνει για... Έκανες μίλια ως εδώ κι εγώ ήρθα απλά να σε δω Οι μηχανές σου έχουν ανάψει, έχουν ανάψει Στέκεσαι στην πόρτα και κρατάς το κλειδί μα η καρδιά σου διστάζει Γιατί μέσα σου έχεις κάτι που κανένας δε μπορεί ν’ αγοράσει δε μπορούν να το πουλήσουν, δε μπορούν να το νιώσουν δε μπορούν αν το νιώσουν, δε μπορούν να το αλλάξουν Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να δείς, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να ζείς Ο τρόπους που ξέρεις, ο τρόπος που ξέρεις Δεν είχες τίποτα και τα ‘θελες όλα, κι όταν τα πήρες ήθελες κι άλλο Ποτέ δεν είναι αυτό, ποτέ δεν είναι αρκετό πάντα υπάρχει πιο μεγάλο Άλλαξες όνομα, άλλαξες σπίτι Νιώθεις τη δίψα να κερδίζει πάλι Ήρθε η ώρα ν’ αλλάξεις, η ώρα ν’ ανταλλάξεις Την ψυχή σου με μια άλλη Μα μέσα σου έχεις κάτι... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Στις ταινίες που φτιάχνουν για το τώρα και το μέλλον Όσο κι αν είδα δε μας βρήκα πουθενά Θυμάμαι ένα βράδυ μου είπες στο αυτί Έλα να γράψουμε μαζί το τέλος ξανά Έλα να κάνουμε τον κόσμο όπως θα ‘πρεπε νά’ ναι Αν δε φοβάσαι ν’ αλλάξεις Αυτή είν’ η τελευταία ευκαιρία να πετάξεις Στις αφίσες που γεμίζουν τις μεγάλες λεωφόρους Δε διαφημίζουν γι’ ανθρώπους σαν κι εμάς Θυμάμαι ένα στίχο, γραμμένο στον τοίχο Είμαστε φλόγες, φλόγες της ίδιας φωτιάς Έλα να κάνουμε στάχτη οτι σκοτώνει τ’ όνειρό μας Αν δεν φοβάσαι ν’ ανάψεις Αυτή είν’ η τελευταία ευκαιρία να πετάξεις επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ Πες μου αν το νιώθεις, αν το βλέπεις η πόλη ανασαίνει Στο δρόμο νυχτώνει κι ο παλμός ανεβαίνει Το αίμα κυλάει μες τις φλέβες ζεστό Θέλω να νιώσω την ανάσα κι εγώ Άκου λοιπόν τη μουσική που τρυπάει το μυαλό μου Κούνα το σώμα δυνατά στο ρυθμό Ένα κομμάτι απ’ τον παράδεισο είν’ απόψε δικό μου Ότι έχω νιώσει, ότι ξέρω είν’ εδώ Πες μου αν το νιώθεις, κάτι βαθύ μας ενώνει Η νύχτα μας κοιτά και τα φτερά της απλώνει Με μάτια διψασμένα για ένα μόνο σκοπό Θέλω να ξεδιψάσω κι εγώ Άκου λοιπόν τη μουσική που τρυπάει το μυαλό μου Κούνα το σώμα δυνατά στο ρυθμό Ένα κομμάτι απ’ τον παράδεισο είν’ απόψε δικό μου Ότι έχω νιώσει, ότι ξέρω είν’ εδώ Άκου λοιπόν τη μουσική που τρυπάει το μυαλό μου Ένα λεπτό μονάχα είν’ αρκετό Ένα κομμάτι απ’ τον παράδεισο είν’ απόψε δικό μου Ότι έχω νιώσει, ότι ξέρω τώρα είναι σωστό επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΕΔΩ Εδώ, σ’ αυτό το μέρος που επιμένω να ζώ Οι δρόμοι δεν έχουν όνομα, τα σπίτια αριθμό Ο ήλιος ξεχνάει καμιά φορά να δύσει Και το ρολόι τους δείκτες να γυρίσει Εδώ, σ’ αυτό το μέρος που μένω Δε φτάνουν οι ράγες, δε φεύγει το τρένο Έτσι κι εγώ δεν θα γυρίσω Σ’ έναν κόσμο που ποτέ δεν θ’ αγαπήσω Ότι έχω χάσει πια δε με νοιάζει Το χτές κοιτάζω και δε με τρομάζει Ότι πέταξα, ότι άφησα πίσω Μια σκιά στον ουρανό μου που πρέπει να σβήσω Εδώ, στη ρωγμή που χώρεσα να μπώ Βρήκα επιτέλους κάτι που αξίζει να πώ Τον εαυτό μου αγάπησα σαν να ήτανε ξένος Και λάμπω στη νύχτα φάρος αναμμένος Εδώ, στην πιο ψηλή στην πιο μεγάλη κορφή Έχω στήσει τη μικρή προσωπική μου γιορτή Αν σε ρωτήσουν τι να γράψουν Πες τους απλά να με ξεχάσουν Ότι έχω χάσει πια δε με νοιάζει... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ Ξεκίνησα να βρώ απο που έρχονται αυτά τα ποτάμια Τι τα σπρώχνει να κυλάνε, με τα νερά τος φουσκωμένα Έτσι όπως παίρνουν μαζί τους τα πεσμένα κλαδιά και τα φύλλα Έτσι με πήρανε απόψε μαζί τους και μένα Βρήκα στο δρόμο μου έναν άντρα να κλαίει Γονατιστός περίμενε λέει απ’ τον θεό να του μιλήσει Μέσα απ’ το μάτι της βελόνας θα χωρέσει μόνο αυτός Που ότι έχει στον αέρα θα σκορπίσει Υπάρχουν μέρη που πηγαίνεις μοναχός Κλείσε την πόρτα, κλείσε το φως Χωρίς βαλίτσες και χωρίς αποσκευές Κράτα τις γέφυρες ανοιχτές Και διαδρομές που για να τις τρέξεις Πριν να δείς πρέπει να πιστέψεις Οι δρόμοι είν’ ανοιχτοί για να διαλέξεις Ζητούσα κάτι άλλο κι έτσι προχώρησα κι άλλο Κι όταν νύχτωσε κοιμήθηκα παρέα με τα σκιάχτρα Και μες τον ύπνο μου μιλούσαν, για τις νύχτες που περνούσαν δίπλα στα βρώμικα νερά και κάτω απ’ τ’ άστρα κι ύστερα μεγάλωσε το φως και πήρε χρώμα και τα λουλούδια είχαν κάθε λόγο για ν’ ανθίσουν όλου του κόσμου οι ποιητές κι οι μυστικές τους οπτασίες δεν φτάνουν την ομορφιά του στις λέξεις να κλείσουν Υπάρχουν μέρη που πηγαίνεις μοναχός... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ Μέσα απο ατέλειωτα χιλιόμετρα καλώδια και γραμμές Τα λόγια βγαίνουν κάπως παραμορφωμένα Κι αν είναι οι σκέψεις τόσο απλές Ποτέ δε φτάνουν ως εμένα Μπορούμε αν θέλεις να κολλήσουμε στο χτές Και σ’ όλα αυτά που μας χωρίζουν Είναι οι πληγές τόσο βαθιές, τόσο βαθιές Και μας ορίζουν Μα εγώ μιλάω και ζητάω τώρα ένα αλλιώτικο μέλλον κι ακόμα Όλοι έχουν μέσα ένα ποτάμι που ήταν κάποτε σταγόνα Κι αν το αφήσεις να τρέξει, όπου θέλει να τρέξει Την καρδιά σου θα γεμίσει, το μυαλό σου θα βρέξει Απόψε μπορούμε να είμαστε ένα Όποια σύνορα κι αν έχεις περάσει, όποιο κομμάτι σου κι αν έχεις χάσει, είμαστε ένα Απόψε μπορούμε να είμαστε ένα Όπου κι αν πατάς αυτή τη γή Όποια κι αν είναι η πληγή, είμαστε ένα Απόψε μπορούμε να είμαστε ένα Πόσοι άνθρωποι χωράνε σε μια επικίνδυνη ιδέα Και γιατί πρέπει να φτάσει ως το τέρμα Ρωτάω μόνο επειδή έχω βαρεθεί Να ‘χω τα χέρια δεμένα Τώρα που ο κόσμος κολυμπάει μεσ’ την τρέλα Κι όλα διαλύονται κομμάτι-κομμάτι παντού Κι η λογική μας κρύφτηκε κάπου και φοβάται να βγεί Κανείς δεν ξέρει που Τώρα τα λόγια ακούγονται ωραία, Γιατί κανένας μα κανένας δεν τα εννοεί Κι αυτοί που πρέπει να μιλήσουν γιατί υποφέρουν Δεν έχουν μικρόφωνο, δεν έχουν φωνή Εγώ μιλάω και ζητάω τώρα ... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΠΕΤΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ Κάτι δε χωράει, κάτι πάντα περισσεύει Ότι κι αν κάνεις ένα μέρος σου μένει λειψό Είναι αταίριαστη η φλόγα που μέσα σου θεριεύει Τα νερά που κολυμπάς δεν έχουν βυθό Φώναξε όσο θέλεις δε θ’ ακούσει κανένας Είμαστε μόνοι μες το κτίριο κι έχει πάρει φωτιά Οι έξοδοι κινδύνου είναι όλες κλειδωμένες Κι ο καπνός κάνει σινιάλο τα βαθιά σου μυστικά Κάνε σ’ όλους μια χάρη Πέτα στο φεγγάρι Και μην κοιτάξεις πίσω Κάτι δε χωράει, κάτι πάντα περισσεύει Άλλοι το λένε πατρίδα, άλλοι το λένε φυλακή Ένα δίχτυ ασφαλείας για όποιον θέλει να πέσει Φέρνει ζαλάδα η αλήθεια όταν την βλέπεις γυμνή Διάλεξε ότι θέλεις, έιναι όλα γραμμένα Κανείς δεν ξέφυγε ποτέ απ’ την αόρατη γραμμή Κι όσοι προσπαθήσαν πίσω δεν γυρίσαν Τώρα ψηλαφίζουν το σκοτάδι μοναχοί Κάνε σ’ όλους μια χάρη Πέτα στο φεγγάρι Και μην κοιτάξεις πίσω επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΓΥΡΙΖΩ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΣΕΝΑ Όπως πέφτουν τα φύλλα όπως κυλάει το νερό Έτσι κι εγώ γυρίζω πάντα σε σένα Όπως διψάνε τ’ αστέρια για καθαρό ουρανό Έτσι κι εγώ γυρίζω πάντα σε σένα Χωρίς να ξέρω γιατί, χωρίς φωνή ν’ αρνηθώ Δεν ξέρω καν αν μπορώ γυρίζω πάντα σε σένα Χωρίς καμμιά αφορμή ή κανένα σκοπό Είναι ο τρόπος που ζώ γυρίζω πάντα σε σένα Σαν λουλούδι που ανοίγει στο φως το πρωινό Έτσι κι εγώ γυρίζω πάντα σε σένα Σαν πουλί που πετάει για έναν τόπο ζεστό Έτσι κι εγώ γυρίζω πάντα σε σένα Χωρίς να ξέρω γιατί.... επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΗ Γεννήθηκα σ’ εκείνη την πλευρά της πόλης που αδειάζουν τα σκουπίδια Το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις εδώ Είναι πως κάθε μέρα ξημερώνει η ίδια Τα μαγαζιά είναι γεμάτα απο περαστικούς Αφήνουν πίσω αποτσίγαρα και λογαριασμούς Κρατάνε τους πόθους τους κρυφούς Και μένουνε ξένοι Αυτή η πόλη μου φαινόταν πάντα μικρή Τόσο μεγάλη και τόσο άδεια μαζί Κι οι δρόμοι της μου μοιάζανε στενοί Τόσο γεμάτοι και τόσο άδειοι Γεννήθηκα την ώρα που κάποιος κάπου Έδινε ονόματα στ’ αστέρια Στη γειτονιά μου δεν είχαμε δένδρα Όσα είχαμε τα κάναμε μαχαίρια Για να τα στρέψουμε ο ένας στον άλλον και μετά Ξυπνήσαμε μια μέρα, δεν είμασταν παιδιά Οι δρόμοι αδειάζουν εκει γύρω στις εννιά Και το έργο τελειώνει Αυτή η πόλη μου φαινόταν πάντα μικροί Τόσο μεγάλη και τόσο άδεια μαζί Κι οι δρόμοι της μου μοιάζανε στενοί Τόσο γεμάτοι και τόσο άδειοι Νιώθω τη νύχτα να παίρνει φωτιά νιώθω τη γή κάτω απ’ τα πόδια μου να καίγεται Θέλω να κόψω ότι με δένει, να φύγω μακριά Εκεί η καρδιά έχει ένα λόγο να ονειρεύεται Ήταν λοιπόν μια μικρή και ξεχασμένη ιστορία Απο μια μικρή και ξεχασμένη συνοικία Αυτές που δεν τους δίνεις ποτέ σημασία Αν τύχει και σε βγάλει ο δρόμος σου ποτέ σε μέρη τόσο ξεχασμένα Μην ψάξεις για μένα επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> Η ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΦΩΝΗ Υπάρχει για όλα μια εποχή Κι η δικιά μας δε θ’ αργήσει να ‘ρθει Δε διάλεξα το δρόμο που περπατάω Ήτανε μέσα μου πάντα και τ’ αγαπάω Το γρασίδι απέναντι πιο πράσινο φυτρώνει Κι ο ουρανός τις νύχτες δεν ματώνει Εμένα όμως το σπίτι μου είναι εκεί Που ακούω πιο δυνατά την μέσα μου φωνή Υπάρχει για όλα μια εποχή Κι η δικιά μας είναι μόνο στην αρχή Κάνε κάτι λοιπόν να μην χαθεί Είναι ότι μας κρατάει στη ζωή επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΕΝΑ ΦΩΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ Φοβάμαι να κοιτάξω στα μάτια την αλήθεια φτιάχνω για μένα παραμύθια που τα πιστεύω μόνο εγώ και μέρα με τη μέρα παλεύω να νικήσω το φόβο και ν’ αφήσω αυτό το κρυφτό Νομίζω πως ζητάμε μονάχα τη γαλήνη μια σκέψη που ν ‘ αφήνει ένα φως το βράδυ νομίζω πως μιλάμε με ψέματα και γρίφους και ζούμε μες τους μύθους σαν σκιές στο σκοτάδι Δε μπορώ να σου δείξω πως ξεκλειδώνουν τα όνειρά μου πως είναι η καρδιά μου όταν είσαι μακριά σε λίγο θα τελειώσει αυτό το ταξίδι πέρασαν δυο φεγγάρια ήδη ίσως να ‘ναι αργά Νομίζω πως ζητάμε μονάχα τη γαλήνη μια σκέψη που ν ‘ αφήνει ένα φως το βράδυ νομίζω πως μιλάμε με ψέματα και γρίφους και ζούμε μες τους μύθους σαν σκιές στο σκοτάδι επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Βρες μου ένα τρόπο να νιώθω αλλιώς Ν ανασαίνω αλλιώς να πεθαίνω κάθε βράδυ αλλιώς Όταν αδειάζει το ποτήρι να μην είμαι μισός Βρες μου έναν τρόπο να ξυπνάω αλλιώς Να θυμάμαι αλλιώς Να μην κερδίζει πάντα ο εχθρός Από τότε που θυμάμαι κυνηγάω ένα φως Αν υπάρχει κάτι Κάτω από την στάχτη μην το πετάξεις προτού να κοιτάξεις Αν υπάρχει ελπίδα κι εγώ δεν την είδα Δείξε μου τώρα είναι τώρα η ώρα Είναι ακόμα ένα τραγούδι για την αγάπη χωρίς αγάπη Βρες μου έναν τρόπο να νιώθω αλλιώς Να σε βλέπω αλλιώς να υπάρχει νόημα και σκοπός Όταν θέλω να κλείνω τα μάτια και ν είμαι τυφλός Βρες μου έναν τρόπο να υποφέρω αλλιώς Να σε μισώ αλλιώς Καμιά φορά να σβήνω εντελώς Η σφαίρα φεύγει και πριν καταλάβεις είσαι ήδη νεκρός Αν υπάρχει........ επιστροφή στην αρχή της σελίδας-> ΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ Αν περιμένεις ακόμα μες το ίδιο σώμα να βγει ο ήλιος και ν’ αλλάξει το χρώμα υπάρχουν κι άλλοι με σκυμμένο κεφάλι που περπατάνε μες την ίδια ζάλη Αν δεν μπορείς να βρεις την επόμενη λέξη και έχεις μείνει σε μια άρρωστη σκέψη υπάρχει πάντα ένα βήμα πιο πέρα ένας φίλος, σε μια όμορφη μέρα Αν το βράδυ ιδρώνεις μοναχός και φοβάσαι και με την λάμπα αναμμένη κοιμάσαι και ψάχνεις τώρα όλους τους τρόπους είναι αυτό που, που μας κάνεις ανθρώπους Αν περιμένεις ακόμα μες το ίδιο σώμα να βγει ο ήλιος και ν’ αλλάξει το χρώμα υπάρχουν κι άλλοι με σκυμμένο κεφάλι κοίτα λίγο πιο κοντά επιστροφή στην αρχή της σελίδας->

shop
	Ο δίσκος των ΙΝΤΙΟΤΕΚ "Χωρίς αποσκευές" κυκλοφορεί. Ακούστε δείγματα τώρα!

Home News Biography Photos Lyrics Downloads Subscribe Contact us