Ιούνιος του 2000. Στη Θεσσαλονίκη τρεις παλιοί γνώριμοι και «μουσικοί ομοιδεάτες», ο τραγουδιστής Άλκης Κανίδης, ο μπασίστας Διονύσης Ντότσιος και ο κιμπορντίστας Γιάννης Βαρσάμης, αποφασίζουν να ενώσουν τα μουσικά τους γούστα για να φτιάξουν το συγκρότημα που θεωρούν οι ίδιοι οτι λείπει απο την  μουσική σκηνή της πόλης. Το τρίο έγινε πολύ σύντομα κουαρτέτο με την είσοδο του ντράμμερ Αλέκου Σπανίδη.

Η προσπάθεια ονομάστηκε  «idioteque» απο το ομώνυμο κομμάτι των  radiohead, της βρετανικής μπάντας που επηρέασε όλη την ευρωπαϊκή σκηνή στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και τις αρχές του ‘00. Το όνομα ήταν ενδεικτικό των γούστων του νέου συγκροτήματος, τα οποία εκτός από την βρετανική ποπ περιέκλειαν και την εναλλακτική και electronica σκηνή.

Αρχικά το συγκρότημα έπαιζε διασκευές σε live στην πόλη του και την επαρχία, αλλά η χημεία μεταξύ των μελών ήταν προφανές ότι ζητούσε κάτι παραπάνω απο αυτό. Έτσι ένα χρόνο μετά τον σχηματισμό του συγκροτήματος, το συγκρότημα αποφάσισε να κάνει στροφή 180 μοιρών και να δουλέψει από εδώ και πέρα μόνο πάνω σε original υλικό.

Ο Άλκης έφερε κάποιες ιδέες που είχε ηχογραφήσει πρόχειρα σε ένα κασετοφωνάκι και η μπάντα ξεκίνησε αμέσως δουλειά. Τα τραγούδια που προέκυψαν ήταν το «Αν περιμένεις ακόμα» , το «Ένα φως το βράδυ», το «Ο κόσμος είναι εγώ και συ». Παράλληλα με την δουλειά στο στούντιο το κουαρτέτο αναζητά δισκογραφική στέγη. Ύστερα από συνομιλίες με αρκετές εταιρείες η μπάντα κατέληξε σε συμφωνία με την Plus Rec  μια νέα δισκογραφική με έδρα την Θεσσαλονίκη, η οποία ακούγοντας το ανολοκλήρωτο ακόμα υλικό πείστηκε για τις δυνατότητες των Ίντιοτεκ(το όνομα γράφεται πλέον στα ελληνικά). Μια ανερχόμενη εταιρεία για μία ανερχόμενη μπάντα λοιπόν!

Την ίδια εποχή από το συγκρότημα αποχωρεί ο κιμπορντίστας Γιάννης Βαρσάμης και την θέση του παίρνει ο Σάκης Ραπτόπουλος. Η δημιουργική συμβολή του νέου μέλους είναι εμφανής από την αρχή .Φανατικός της ηλεκτρονικής και dance μουσικής, ο Σάκης προσθέτει μια electronic και ambient αισθητική σε πολλά tracks, κάτι που οι ίντιοτεκ ζητούσαν εξαρχής.

Με την νέα αυτή σύνθεση είναι που ολοκληρώνονται οι ηχογραφήσεις (στα μέσα του 2004), και λίγους μήνες αργότερα έρχεται η κυκλοφορία του “Ένα φως το βράδυ» ένα άλμπουμ με 13 tracks που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και remix από άλλους καλλιτέχνες της Plus Rec , όπως οι Ίνφο και ο DJ A από την Αθήνα. Το άλμπουμ προκαλεί θερμές αντιδράσεις στον εγχώριο μουσικό τύπο, ενώ ένα μόλις μήνα μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ το τραγούδι «Αν περιμένεις ακόμα» επιλέγεται για να επενδύσει μουσικά το ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σποτ γνωστού εκπαιδευτικού οργανισμού, δίνοντας την ευκαιρία στην μουσική των ίντιοτεκ να ακουστεί σε ένα ευρύτερο κοινό. Στην γνωριμία τους με το κοινό συμβάλλουν και τα δεκάδες live που οργάνωσαν στα πλαίσια της προώθησης του «Ένα φως το βράδυ»

Αναζητώντας πάντα κάτι παραπάνω στον ήχο τους, οι ίντιοτεκ μεταβάλλουν ακόμα μια φορά την σύνθεσή του με την προσθήκη του κιθαρίστα Αλέξη Βλασιάδη, ενώ παράλληλα ο Διονύσης Ντότσιος δίνει την θέση του στο μπάσο στον Στέργιο Γιάννο.

Με τα γούστα τους να αλλάζουν και να εξελίσονται συνέχεια οι πέντε πλέον ίντιοτεκ ξεκινούν νέες συνθέσεις αρκετά πιο δυναμικές ίσως και πιο σκοτεινές απο αυτές του πρώτου δίσκου. Δουλεύουν πιο ομαδικά και παίρνουν όσο χρόνο χρειάζεται για να φτάσει το υλικό στο σημείο που θέλουν οι ίδιοι. Μετά απο δύο χρόνια ηχογραφήσεων και πειραματισμών έρχεται η κυκλοφορία του «Χωρίς αποσκευές» ένα άλμπουμ για το οποίο το συγκρότημα δηλώνει ειλικρινά περήφανο. Όποιος το θέτουν οι ίδιοι : «το καινούριο μας άλμπουμ είναι η φωτογραφία της ζωής μας τα τελευταία πέντε περίπου χρόνια. Είναι ένα ταξίδι βαθύ και δυνατό στο τώρα και στο αύριο, στις πόλεις που μας διώχνουν και στις καινούριες που γεννιούνται μέσα μας, στα σταυροδρόμια που μας ενώνουν για λίγο και γινόμαστε φλόγες της ίδιας φωτιάς, στην αυγή μιας νέας εποχής ίσως διαφορετικής, στα σύνορα που έχεις περάσει για να βρείς το κομμάτι που έχεις χάσει, σε μέρη που πηγαίνεις μοναχός....Είναι ένα ταξίδι χωρίς αποσκευές.....»